اگر شما در مورد چیزهای بد در قالب «همیشه» و «هرگز» فکر می کنید و آن ها را خصوصیت هایی پایدار تلقی می کنید، سبک شما سبک بدبین دایمی است. اگر شما در قالب «گاهی اوقات» و «اخیراً» و با استفاده از قیود ملایم، در مورد آن ها فکر می کنید، و آن ها را به عنوان رویدادهای بد زودگذر سرزنش می کنید، شما یک سبک خوش بین دارید.
منبع:
سلیگمن، مارتین (۱۳۹۲)، شادمانی درونی روانشناسی مثبت گرا در خدمت خشنودی پایدار، مترجمان مصطفی تبریزی، رامین کریمی، علی نیلوفری، تهران: دانژه. ص ۱۱۹.
لینک کوتاه: